Toprağa emek veren kadınların hikâyesi, hasattan çok daha önce başlar.
Günün ilk ışıkları doğmadan başlayan bir telaştır onlarınki. Bazen ellerinde toprak, bazen akıllarında yağmur, bazen de gökyüzünü izleyerek geçen uzun saatler…
Kadın çiftçi; yalnızca tarlada çalışan, hayvanına bakan, ürün yetiştiren kişi değildir. O, üretimin her aşamasında görünmeyen bir yükü de omuzlarında taşır.
Bir tohumun toprağa bırakılmasıyla başlayan umut, aylar boyunca emekle büyür. Ama o emeğin nasıl sonuçlanacağını hiçbir zaman tam olarak bilemez. Yağmurun zamanını, güneşin şiddetini, kuraklığın etkisini, hastalığın ve zararın ihtimalini düşünerek üretmeye devam eder.
Bazen bir sezonun emeği beklenmedik bir hava olayında zarar görür. Bazen kazancı emeğinin karşılığını vermez. Bazen yorulur… Ama ertesi gün yine işinin başındadır.
Çünkü kadın çiftçinin gücü yalnızca ürettiklerinde değil; üretmeye devam etme iradesindedir.
Bugün sofralarımızda bulunan ekmeğin, sütün, sebzenin, meyvenin ve daha nice ürünün ardında kadınların da alın teri var. Görünmeyen emeği, sessizce verilen mücadeleyi ve nesilden nesile aktarılan üretim bilgisini unutmamalıyız.
15 Ekim Dünya Kadın Çiftçiler Günü’nde, toprağa dokunan, üretime hayat veren ve ailesinin, toplumunun geleceğine emek koyan tüm kadın çiftçilerimizin gününü kutluyorum.
Kadının emeği toprağa değdiğinde, yalnızca ürün değil; umut da büyür.